NİHAL HANIM'IN TAVUKLU BÖREĞİ

Göcek pazarından önceki yazılarımda bahsetmiştim.Peynircim , tereyağcı teyzem ve Nisan ayı başında pazara gelmeye başlayan çilekçi aile.Çilekleri tadan herkesin söylediği tek birşey var ; 'Ömrümde böyle birşey yemedim'

Üzerine şeker bile dökmeye gerek yok.Çünkü hem hormonsuz hemde inanılmaz tatlı.Pazar günlerini iple çekiyorum , çünkü alır almaz tüketiyorum çileği.Salata , pasta , kokteyl bir de arada ki atıştırmalıkları sayarsak 3-4 kg çileği tüketmek hiç de zor olmuyor.

Çileklerin bu kadar lezzetli olmasının en önemli nedeni , yetiştiricisinden dinlediğim kadarıyla ; Tarlada sadece çilek ekili başka hiçbir şeyle karışmıyor, asla hormon yok ve yetiştiricileri çok sevimli insanlar eminim bununda etkisi vardır.

Çilekler bu sene çıkar çıkmaz , bloglar arasında çilekli tarifleri gezinmeye başladım ve Nehir'in bu tarifine tek kelimeyle bayıldım , çok şık ve yapılışı da çok pratik.Nehir'e buradan paylaşımı ve emeğimi için çok teşekkür ediyorum.Tarife onun da yorumundan bakmak için...

*** Laptop ım bana hainlik etti ve yarı yolda bıraktı beni.En az 20 gün serviste kalacak.Bu süre içinde tarif yayınlayamayacağım ama , yorumlarımla yanınızda olucam.Ne olur dua edin çabuk dönsün , hain laptop.

Pandispanya için:

3 yumurta (sarısı ve beyazı ayrılacak)

1 su bardağı şeker

1 su bardağı un

1 su bardağı buğday nişastası

vanilya - kabartma tozu

Pandispanyayı ıslatmak için:

8-10 adet çilek

1/2 çay bardağı süt

Krema için:

1 su bardağı süt

1 çorba kaşığı mısır nişastası (tepeleme dolu)

1 kahve fincanı şeker

100 gr. labne (margarinde olabilir)

vanilya

Üzeri için:

1/2 kg. çilek

1 paket Dr.Oetker Tart jöle

250 ml. çilek püresi (20 adet çilek , 1 kahve fincanı su ve 2 çorba kaşığı toz şekerle hazırladım)

Yumurta aklarını bir fiske tuzla , kar haline gelene kadar çırptık.Yumurta sarılarıyla şekeri ayrı bir yerde rengi açık sarı olana ve kremamsı bir hal alana kadar çırptık.Yumurta aklarını karışıma ekledik ama kar halini söndürmeden.Un , nişasta ve kabarta tozunu ekledik ve karışım homojen bir hal alana kadar hafifçe karıştırdık ve kalıbımıza döktük (yuvarlak kalıp tercih ederseniz iyi olur) 180 derecede ısıtılmış fırında 20-25 dk. pişirdik.Ve soğuması için kenarda beklettik.

Soğuduktan sonra pandispanyamızın içini tabanı çok ince kalmayacak şekilde oyduk ve blender da çektiğimiz çilek ve sütle ıslattık.

Nehir burada çok hoş bir püf noktası vermiş ; pandispanyanın içinden çıkan parçaları buzdolabı poşetine koyup deepfreeze kaldırıp daha sonra yapacağınız tatlılarda kullanabilirsiniz (cup ve cheesecake lerde mesela)

Krema için ; nişasta , süt ve şekeri sos tenceresinde karıştırdık ve muhallebi kıvamı alana kadar pişirdik.Ilınınca labneyi ve vanilyayı içine ekleyip mixerle karıştırdık ve pandispanyamızın içine döktük.Üzerini istediğimiz boyutta kestiğimiz çileklerle süsledik.

Tart jölesini üzerindeki tarife göre , hazırladığımız çilek suyuyla pişirip çileklerin üzerine gezdirelim.

Bundan sonrasında Nehir kremşantiyle süslemiş , ben tadından hoşlanmadığım için kullanmadım ama şanti pastanın görüntüsünü tabiki daha da güzelleştirmişti.

Afiyet bal şeker olsun

Yorumlarınızın cevaplarını , yorum sayfasında bulabilirsiniz.

Kocayla benim için çok romantik bir anlamı vardır Alman Pastasının.Hamuru mayalı olduğu için denemeyi pek düşünmüyordum.Ama Göcek'te bulamadığımızdan , canımızda çektiği için , bir deneyeyim bakayım , diyerekten attım kendimi mutfağa.

Yapımı keyifli tatlar vardır , bir de uzun uğraşlar gerektirenler.Bu pastada her ikisi de var.Mesela zeytinyağlı yaprak sarma , en sevdiğim yemektir.Ama asla yapmaya kalkışmam.Çünkü yaparken verdiğin emek ve süre , yerken bir anda yok oluyor.Buna sinir olurum ben.Bu yüzden annemle , anneannemi bugünler de yaprakların başına oturtup sarma stoklamayı düşünüyorum , tabi kalırsa.Sarma yerken dozunu kaçırıp 2 tencereyi mideye indirip , mide fesatı geçirmişliğim var geçmişte.Hala keyifle anarım o günü.

Alman pastasına geri dönersek , beni en mutlu eden anı yerken dudaklara bulaşan pudra şekeridir.Çok masum ama bir yandanda muzır gelir bana.Denerseniz , aklınıza gelsin , sevdiğiniz birileriyle paylaşın bu anı...

Annemler geleceği için yaptım bu minik börekcikleri.Acaip güzel bir atıştırmalık oldu.Tarif yine 'Beyaz Mutfak' kitabımdan.Beyaz Fırın'ın yıllardır süregelen lezzetlerinden oluşan , muhteşem bir kaynak.Arşivimde denemediğim onlarca tarif var ama hala bu kitaptan vazgeçemiyorum.Çünkü Beyaz Fırın İstanbul'a her gidişimde mutlaka uğramaya çalıştığım adreslerden biri.Kendimi kaybediyorum orada.

İlginç olansa kitapta , hiçbir tekniği saklamamaları.Malzemeleri temin ettiğiniz sürece , sizde evde küçük bir Beyaz Fırın açabilirsiniz...

Bu günlerde blog ziyaretlerimi askıya almış durumdayım , komşularım lütfen kırılmasınlar bana.Yorumlarada kendi yorum sayfamdan cevap yazmak daha çok hoşuma gitti.Mektuplara cevap yazıyormuş gibi hissediyorum kendimi.

Annemle anneannem , Göceğin en güzel döneminde geldiler.Hava tek kelimeyle şerbet gibi.Hergün sahilde , çaylar kahveler pek keyifli gidiyor.Mutfağıda ihmal etmiyoruz tabi.Yayınlayacağım muhteşem mamalar çıkıyor ortaya , en kısa sürede hepsini paylaşmak istiyorum.

Börekitas

560 gr. un

200 gr. margarin

200 ml. sıvıyağ

1 çay bardağı (100 ml) su

1 adet yumurta

1 yemek kaşığı tuz

240 gr. rendelenmiş kaşar peyniri

2 adet yumurta sarısı

Susam , çörekotu , kekik , fesleğen

Çekirdekleri çıkarılmış zeytin

Tulum peyniri

Derin bir kabın içine kaşar peyniri ve yumurta sarısı dışında tüm malzemeyi koyup karıştırın.Sonra kaşarı ilave edin ve 5 dk. yoğurduktan sonra elde ettiğiniz hamuru buzdolabında 2 saat dinlendirin.

Fırınınızı 180 dereceye ayarlayın.Buzdolabından çıkardığınız hamuru 0,5 cm kalınlığında açın ve 4x4 cm ölçülerinde kesin.

Ortasına dilediğiniz iç malzemesini koyup kapatarak toplar yapın.

Fırın kağıdı serilmiş tepsiye dizin.Üzerine yumurta sarılarını sürüp (isteğe bağlıymış) rende kaşar peyniri , çörek otu ya da susam serpin.

Önceden ısıtılmış fırında 35 dk pişirin.Fırından çıkarıp soğumaya bırakın.

Aifyet olsun.

Vişne ve çikolata...Muhteşem uyum , Zeki ile Metin , Albano - Romina Power , çay ve poğaça , kahve ile cheesecake gibi.Bu liste uzar gider...Bu turta da elimdeki tariflerin bir karması olarak dünyaya geldi.Vişneye taktım bu aralar ; Keşke tazesi çıksada , kurtulsam şu hiç hoşlanmadığım konserveden.Gıda teknolojisine saygım sonsuz ama konserve kullanmayı sevmiyorum , sağlıksız geliyor bana.Mecbur kalmadıkça eve sokmamaya çalışıyorum ama vişne bezelye hariç.Çünkü taze bezelyeyle ilgili hiç hoş anılarım yok.

Düdüklü tencere fobim vardı benim.Benim jenerasyonum ve üst modellerimiz iyi hatırlarlar patlayan düdüklü tencereleri.O günün menüsünü tavana bakarak tahmin etmek zorunda kalır , mutfağı söylenerek temizleyen annenizi izlerken , kulaklarınızda hala o patlama sesi yankılanır.Bunu çok zor aştım ama şimdide düdüklüsüz yapamıyorum.Bir gece önceden ıslatılmış bakliyatlar bana göre değil çünkü.Ben bilemem ki , bir gecede yarın yemek isteyeceğim yemek tercihimin değişip değişmeyeceğini.

Evde haşlanmış mısırı da çok sevince kocayla ben , düdüklü almak şart oldu.Çünkü bundan önce hayatımıza giren tüm mısırlar , pişmemekte direnip , üstün çaba gösterip , çok azimli çıktılar.

Amaç yemek olunca korku morku kalmadı tabi bende.Geride birtek haşereler , yükseklik ve kanatlı - pençeli hayvan fobilerim kaldı.Bunları yemekle bağdaştırıp aşamayacağım için korkmaya devam ediyorum.

1,5 su bardağı un

Sos için :

120 gr. kuvertür çikolata

1 kavanoz vişne kompostosu (süzülmüş)

Nişasta, kakao ve şekeri tencereye alın , çok az süt ilave ederek birbirlerine karışmalarını sağlayın ve sütün tamamını ekleyin.Kısık ateşte devamlı karıştırarak kaynamasını sağlayın.Kaynamasına yakın , çikolatayıda küçük parçalar halinde bölüp sosa ekleyin.Kaynayıp , koyulaşınca ocaktan alın.Soğumaya bırakın

Karıştırma kabında margarin ve şekeri krema kıvamı alana kadar çırpın. Yumurtaları ve sütü ekleyip karıştırmaya devam edin. Un, kakao ve kabartma tozunu da ilave edip homojen bir karışım olana kadar karıştırmaya devam edin.

1.3- Yaşamak istediğiniz (görmek istediğiniz de olur) 3 yer?

2.3- '' Kesinlikle ben yapamazdım'' dediğiniz meslek nedir?

3.2- Bir kitaptan alınma, çok sevdiğiniz bir cümle, paragraf veya bir bölüm?

Ankara seyahatimizde tatma şansım oldu bu poğaçayı.Tam benim sevdiğim gibi ; yumuşacık ama kıyır kıyır.Serpil abla bizim Ankara'da olduğumuz sürede döktürdü...Pişiler , börekler...Ama ben her zaman ki gibi resim çekmeyi unuttum.(dalgınım fena halde)

Herşey çok çok güzeldi , ama benim favorim bu poğaça.Sanırım hamuru bir gece dinlendirmek daha iyi olurdu ama , ben dayanamadım.Deneyecek olan varsa sabredin bir gece derim.

Bu yaz bize gelse Serpil Abla , beraber yapsak mamaları ne güzel olur.

Malzemeler:30 adet poğaça için

1 su bardağı yoğurt

2 yumurta (birinin sarısı ayrılacak , üzerlerine sürmek için)

250 gr margarin (ben 125 gr.margarin,125 gr.tereyağ kullandım)

1 çay bardağı sıvıyağ

1 kahve fincanı soda

1/2 kahve fincanı sirke

1 paket kabartma tozu

1 çay kaşığı mahlep (bu benim eklentim)

tuz

aldığı kadar un

Bir yumurtanın sarısını ve beyaz peyniri ayırarak , geri kalan tüm malzemeyi karıştırın.Elden çıkan , yumuşak bir hamur olduğunda dinlenmeye bırakabilirsiniz.Bu sürecin sonunda , hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp , elinizin arasında açın.Ezmiş olduğunuz beyaz peynirden içine koyup , elinizle yuvarlayıp kapatın ve tepsiye dizin.Yumurta sarısını üzerilerine sürüp , keskin bir bıçakla artı şeklinde kesin.180 derecede ısıtılmış fırında pişirin.

Yanına çay demleyin lütfen

Afiyet olsun

Füsun'dan öğrendiğimden beri haftada bir yapıyorum bu pastayı , yayınlamak kısmet olmamıştı.Koca limonlu sevmediği için , ona vişnelisini yaptım.Her ikiside muhteşem.

Çok eskilere dayanan , düzensiz diabet problemim var.Bu nedenle uyku arasında ani şeker düşmelerine karşı evde tatlı bulundurmak şart benim için.Çünkü gözlerim kapalı bir halde yataktan fırlayıp mutfakta ilk elime geçen çatalı saplayacak tatlılar hayat kurtarıcı benim için.Yatağa dönüşlerde bazen çatal hala ağzımda oluyor.Sabah başucumda çatalla uyanmak , gecenin özetini çıkarıyor benim için.

250 gr. petit beurre bisküvi

2 adet limon suyu (veya 1/2 bardak vişne suyu)

Bu oyuna diğerleri kadar severek katılmıyorum açıkçası (ama muzır bir merakla hepinizinkileri inceledim) davette Ayşe'den gelince el-mecbur.

Çünkü benim en severek kullandığım eşyalarım ayakkabılarımdır.Onlar herşeyimdir benim.Alırken ayrı bir heyecan yaşarım , içim kıpır kıpır olur.Eve getiriş ayrı bir heyecan.İlk denemelerimi hep evde yaparım.Neyin altında daha güzel durdu.Aaaa bununla da çok hoş oldu , derken yerlerine yerleştiriveririm.Göceğe taşındıktan sonra , tarzımda ufak tefek topuk oynamaları yapmak zorunda kalsam da tutkum hiç geçmedi geçmeyecekte.(Göceğin her yeri Arnavut kaldırımlı olduğu için gelemeyi düşünenleredir bu açıklamam ; ince topukluları boşuna yanınıza almayın.Zira öyle komik sahneler cereyan ediyor ki.Ben taşınırken büyük bir kısmını dağıttım , kıyamadıklarım hala benimle , kutularında mışıl mışıl uyumaktalar.)

Neyse , oyuna neden keyifsiz katıldığıma gelince ; Bütün ayakkabılarımın resmini çekip yayınlamak , ne görgü kurallarına uyardı (bence) ne de blogumu Cosmopolitan'a çeviresim gelmedi.Eve göz atıp bunları buldum...

French press , tea pot ve en sevdiğim kupalarım.French press e diyecek fazla lafım yok.Kahve tutkunuyum ben , iyi çekirdekten çıkmış ve iyi yapılmış bir kahve mest eder beni (şekersiz ve kremasız tercihimdir).

Tea pot la yeni sayılır dostluğumuz.Çernobil faciasından sonra , annem bizim evde çayı yasakladı.Bana da kahve seçeneği kaldı.Küçük bir hanımefendi olduğum yıllarda bile annemle karşılıklı kahve içmenin keyfini çıkarırdım.Çayla evlendikten sonra samimi oldum denebilir.Evliliğimizin 2.ayında Kocanın işi nedeniyle , bir ay kadar Emel annelerle beraber kaldım ben.Onun akşamüstü çaylarına eşlik ede ede , bende çaydan keyif almaya başladım.Şimdi en acısı o keyif çaylarını yalnız içiyor olmak.Böyle anlarda sevdiklerime özlemim çok artıyor.

Kupaları görür görmez vuruldum , inanılmaz ciciler.Hacmen diğer kupalara göre çok büyükler (400 cl) ama benim gibi soğuk kahveyi de sevenlerdenseniz , sonlara doğru çıkıyor keyfi.

Cd ler ve DVD lerimiz ; Onlar olmasa burada kışlar nasıl geçerdi , tahmin bile etmek istemiyorum.Bazen kaptırıp günde 6-7 film izlediğimiz bile oluyor.Tek sorunumuz , ben bilim-kurgu seyredemiyorum.Kocada onları beni uyuttuktan sonra seyretmeye çalışıyor , ama ben ufak tefek horlamalar ve mırıltılar şeklinde öyle güzel uyuyorum ki , o da dayanamayıp uyuya kalıyor.Sonunu getirebildiği film sayısı çok az.

Puzzle larım ; Kötü gün dostlarım...Buraya ilk taşındığım , o yalnız ve alışma zorluğu içinde geçen dönemi onlar sayesinde atlattım.Daha iyi bir rehabilitasyon düşünemiyorum.Saatlerin nasıl geçtiğini unutuyorum.Aşağıda ki resimde yapılmayı bekleyen son puzzle ım...

Guguklu saatim ; Çocukluğuma dair bütün anılarım , Rahmetli dedemin bana hatırası , yangında ilk kurtarılacak...Yazarken bile zorlanıyorum , benden çocuklarıma kalacak en değerli şey.

Bu oyun için kimseyi sobelemiyorum , zira eskidi biraz.Ama bunu okuyupta , hala oyuna katılmamış olanlar varsa , onlar kendilerini sobelenmiş saysınlar.

Canım adaşım Ayca  'Hayalinizde ki kahramanlar ' oyunu için sobeledi beni.(daha sırada 'aldım,kullandım,memnunum' oyunu da bekliyor ama , ne yapmalı bilmiyorum.Neyse bunu yazdımya ona da sıra gelir diyorum)

Ben çizgifilm seven ve seyreden bir çocuk olamadım.Hep daha önemli işlerim varmış gibi davranırdım.(sokaktaki oğlanları dövmek , yerlerde yuvarlanıp dizlerimi yaralamak gibi.)

Ama 'Elmyra' hariç. O bendim.Sevgi dolu (haddinden fazla) , hatta sevgi yumağı.Tam bir hayvansever (dövdü mü , sevdi mi hiç anlamadım ama).

İşe sokaktan sevimli bir hayvan bularak başlardı (aynı ben) Doğruca eve getirip yıkar paklardı , pudralardı (benim de en sevdiğim şey ev arkadaşlarımı yıkamak).Hayvancık şaşkın ne olduğunu anlamaya çalışırdı , kocaman açılmış pörtlek gözleriyle (bu da ben) Banyodan sonra zavallılara , kenarları fistolu , abuk subuk önlükler , kıyafetler giydirirdi (benim kıyafetler fistolu değil) Sefil hayvancık için işkence bitmemiştir daha.

'Şimdi sana kuşkonmaz çorbası içireciğim'diye bir çığlık (bunu asla yapamam , zira kusura bakmasın ama ben kuşkonmazdan nefret ederim , kuçulara ve pisilere de kıyamam , içiremem bunu) Sonrasın da ağzına kaşıkla zorla sokulan çorba ve kaçmaya çalışmaya başlayan hayvancıklarla geçip giderdi hikaye.Devamında Elmyra hayvancıkların kaçmasından sinirlenir ve bir anda şeytanlaşır , filmin sonu heyecan içinde biterdi.

Kıyafetlerine bayılırdım , kırmızı ağırlıklı , çoğu zaman puantiyeli.Ama en önemlisi kafasındaki kurukafa şeklindeki tokasıydı.O toka bütün duygularını anlatmaya yetiyordu...

Sıra Hopdediks'te...Orijinal adı Obelix.İlk okuduğum ve okumaktan hala vazgeçemediğim tek çizgi romandır Asterix.Ama ben herkes gibi Asterix'e hayran değilimdir.Küçükken şerbet kazanına düşmüş (devegücü tazıhızı şerbeti), bunun etkisiyle kocaman olmuş ve inanılmaz bir kuvvete sahip , duygu adamıdır o.

Her daim elinden eksik olmayan kocaman taşlarını , hain Romalılarla ormanda her karşılaşmasında öyle cici kullanır ki ; Şimdi ki çizgifilmlerde ki şiddet unsurlarının hiçbirini göremezsiniz.

Ama benim onda en sevdiğim şey.Bulduğu heryerde yumulduğu ve bir iştah yediği domuzlara davranışlarıdır.Yemeden önce sever onları.Yemek yemek onun için önce ihtiyaç , sonrada keyif haline gelir.

Benden bu kadar...Şimdi sobeleyeceğim arkadaşlarımı , usülen değil , gerçekten hayali kahramanlarını merak ettiğim için oyuna dahil etmek istiyorum ; Açalya , Erkan Acurol , Sibel'cim